Author Archives: jwboog

Over het algemeen ben ik behoorlijk tevreden over het functioneren van m’n evenwichtsorgaan. Het houdt me op de been en weet dat vaak onder moeilijke omstandigheden vol te houden. Gisteren ging dat echter mis. In Burley zijn de trottoirs van … Continue reading →

Rond zeven uur wakker, ik slaap veel, meer dan negen uur. Alles is klam, het is koud bovendien. Als ontbijt de resterende stuken pizza van gisteren. Vier mijl tot aan Heyburn, dan twee mijl naar Burley. Onderweg gelegenheid genoeg om … Continue reading →

Amerikanen zijn trots op hun land. Amerikanen zijn ook gemakzuchtig. Soms botsen die twee eigenschappen. Bij binnenkomst in Idaho stond een bord met de tekst “Idaho is too great to litter”. Idaho is inderdaad een prachtige staat, veel natuurschoon, veel … Continue reading →

Ergens staat geschreven dat het westen sagebrush is. Het zal het nationaal park bij Massacre Rock zijn geweest. De afgelopen weken viel het mee, veel vruchtbare valleien met rivieren, veel groen. Ik bevind me op de hoogvlakte in het stroomgebied … Continue reading →

De dag begint koel en bewolkt. Het is prachtig hier aan de Snake river, even overweeg ik te blijven maar nieuwsgierigheid naar volgende plaatsen en een dreigend te kort aan voedsel doen me besluiten verder te trekken. Een stuk door … Continue reading →

Ongemerkt heeft het berglandschap plaatsgemaakt voor de hoogvlakte, het stroomgebied van de Snake River. De Oregon & California Trail volgen de komende paar honderd mijl deze rivier. Vandaag vroeg op, ik voel me goed en heb de afgelopen dagen ook … Continue reading →

De migraine is nog niet over maar de pijn is onder controle. Geen zin om hier nog langer te blijven pak ik de rugzak in. Dit keer zet ik door en even later is ook de tent ingepakt. De achilleshiel … Continue reading →

De nachtrust heeft niet geholpen, aspirine ook niet, de migraine zet door. Ik doe nog een poging te vertrekken, pak de rugzak in maar kan het niet opbrengen de schaduw te verlaten, val opnieuw in slaap. Geen verbetering, dan toch … Continue reading →